Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

Mijn Blog

Blog

view:  full / summary

creativiteit en tips

Posted on June 14, 2014 at 6:20 AM Comments comments (0)



                    CREATIVITEIT en TIPS 

                 materiaalgebruik en wat achtergrondinformatie.
             knippen, plakken, kleuren,verven en kleieën. 


Het is heel gezellig om samen creatief bezig te zijn.  Zo wordt er een stukje van het wezen van het kind  EN jezelf zichtbaar. Het is fijn om samen te ontdekken, dingen te laten ONTSTAAN .Wees vooral niet op een resultaat uit! Dat belemmert alle creativiteit. Gewoon lekker ervaren. Je laten verrassen. Ook voor jezelf is  het leuk om van alles te ontdekken. niet alleen op creatief niveau, maar ook m.b.t. de materialen. Dat b.v dun papier sneller stuk gaat als je er met waterverf op verft, of hoe verrassend soms  uit de menging van kleuren een andere kleur 'toevallig' ontstaat, of de verschillende effecten van de materialen,  of.....,of.....

LET OP....Er is geen goed of fout, mooi of lelijk. Het gaat nooit over resultaat maar BELEVEN. Immers, zoals ik steeds weer probeer aan te geven, is deze leeftijd er eentje van ervaren, experimenteren, ontdekken en beleven Dit allemaal vanuit de verbinding met zichzelf, het gevoel.  Wordt het kind niet gezien in wat hij voelt, beleefd etc. dan wordt dat toch later weer zichtbaar.Alle kwetsbaarheden worden later in het leven (terug)ervaren. Alles wat op deze leeftijd als goed of fout of als knap etc. beoordeeld wordt heeft zo zijn weerslag op het verder experimenteren en verder onbevangen onderzoeken. 

Eerst wat achtergrondinformatie.
De peuters en kleuters hebben nog een korte spanningsboog . De concentratie is niet groot. Soms duurt het voorbereiden van een activiteitje langer dan het verven zelf. Maar ons geduld geeft rust en vertrouwen en helpt zo om te kunnen ervaren. 

De fase waarin het kind is bepaald eigenlijk de materiaalkeuze. De  pasgeboren baby gaat helemaal op in de omgeving. Dit mensenkindje heeft nog geen begrenzing. het vervloeit a.h.w. over in de omgeving. Er is contact met ALLES en de baby voelt ook veel aan, vooral ook sferen en stemmingen.(Wat je als ouder 'tegenkomt' aan 'problemen' tot de tandenwisseling is vaak een spiegel van jezelf, van je eigen innerlijk kind, waar je zelf vroeger niet in gezien of gehoord bent). 

Zo rond 2 1/2 - 3 jaar komt 'ik-jj' een beetje . Het kindje gaat dan NEE zeggen of zijn naam gebruiken. Dit is een teken dat de peuter meer in zichzelf komt. Een soort van ik tegenover de wereld. Als het woordje NEE gezegd gaat worden betekent dat dat er een soort van afscheiding komt tussen het kind en de buitenwereld. Er komt a.h.w. afstand tussen baby en buitenwereld. Ditzelfde proces voltrekt zich weer zo rond het 9de jaar. Het kind komt weer een stapje verder IN zichzelf. Het 'lijkt' zich daardoor iets af te gaan zetten tegen de wereld. Maar eigenlijk neemt  het kind meer afstand van de ouders/wereld en gaat ontdekken wat bij hemzelf hoort. We noemen dat dan een vroege pubertijd (en hebben dat dan ingekadert) maar het is eigenlijk een proces van ....... zelfstandiger worden, weer dichter bij zichzelf komen......., dus verder inkarneren.  

Als de kinderen iets doen of ontdekken zijn wij als ouders trots en roepen dan... 'OOH wat knap, heb je dat gemaakt', of 'goh kun je dat al' etc. etc. We denken het kind hierdoor aan te moedigen en te bevestigen. Maar zij zijn zo IN  hun spel en ontdekken toevallig iets . Het ONTSTAAT. Ze vinden iets per toeval uit! Ze doen wat ze aankunnen. en willen verder onderzoeken en de wereld leren kennen.

Het is heerlijk voor een kind om in zijn wezen gezien te worden. in zijn spontaniteit, zijn ideetjes, zijn manier van doen etc.
Eigenlijk willen ze ook niets liever dan...'kijk mij eens' . Hierdoor voelen ze zich bevestigd en ervaren ze bestaansrecht.
Het is heerlijk om te horen dat je bijzonder, speciaal en uniek bent.
Dit gaat daarbij over het wezenlijke, de essentie van het kind. NIET om de prestaties met het resultaat, zoals hoe goed het kan tellen, of dat het iets beter kan dan de ander. Wij zijn geneigd om het kind steeds knap te vinden bij prestaties met een goed resultaat!  

Het is interessant als we ons realiseren dat 'KNAP' betekent dat er ook iets niet knap kan zijn. Of; als het ene mooi is zou het andere wel eens niet mooi kunnen zijn. Het ene lijkt dus beter dan het andere. Hiermee ontstaat de dualiteit.als een kind iets maakt gaat het hem niet om het mooie, maar om het doen zelf, de verwondering  en het plezier in het scheppen en ontdekken en dat gaat steeds verder.

Als wij iets 'knap', mooi of 'geweldig' vinden gaan de kinderen proberen het te herhalen, want van nature willen kinderen pleasen.  Dus als wij het werkstukje KNAP vinden, werkt dat eigenlijk als een rem om verder te blijven experimenteren. Immers dit werkstukje is goed, dus een soort van af. En vaak gaan ze dat dan herhalen, ipv verder ontdekken.

Als iemand b.v. goed is in wiskunde vinden diegene die dat niet kunnen erg knap, maar uiteindelijk is het zijn talent en dat is niet knap, maar wel voor diegene die dat zelf niet kan. (dus het zegt meer iets over het eigen perspectief) .

Wat voor het kind wel helpt, is gewoon met aandacht, zonder commentaar kijken en  oordeelloos waarnemen wat er zich afspeelt en vol enthousiasme MET ze ZIJN.  Bemoedigen  hoe goed het zijn pogingen doet of spontaniteit toont werkt dan ondersteunend. Laat je verrassen en verwonder je hoe en wat je kind zoal ontdekt en ook HOE die dat doet.
Het kind is in zijn spel volkomen in verbinding met zichzelf en kan zo verder ontdekken en grenzen verleggen. Het meest genieten wij als we zelf kijkenen waarnemen in verbinding met onszelf. Volop genieten en zo ook ons eigen innerlijk kind weer boven laten komen.

Kortom laat het kind de wereld onbevangen ontdekken en ontdek zo zelf ook je innerlijk kind weer! Geniet ervan. Het gaat nog niet om het resultaat, maar om het spel op zich. Hoera, het leven is een speeltuin!


Hieronder heb ik een aantal tips die je mogelijk wat kunnen helpen in het doolhof van wat er aangeboden wordt. 
   
                                  PAPIER. 
Zo is het voor het kind het prettigst als we ze laten verven en kleuren op papier met afgeronde hoeken. Ik knip altijd de hoekjes wat rond. Zo gaat het blaadje en de creativiteit a.h.w. wat "op" in de omgeving. De organische vorm geeft een zachter uitstraling en gevoel. Alles is minder ingekadert. Het blaadje vloeit zo wat meer over in de omgeving en de afscheiding/begrenzing wordt minder benadrukt. Dat is minder hard en klopt ook meer met de wereldbeleving van de peuter. Gebruik wat grotere vellen. De kleintjes hebben wel kleine vingertjes en handjes, maar hun bewegingen komen nog vanuit de schouders. De motoriek van de kleintjes is hierdoor nog nog grof. En kinderen "krassen' (zoals ouderen dat benoemen)graag. Dit 'krassen' is meer een ontdekken wat er zoal gebeurt als je iets met iets in je hand doet. OOOH wat een verwondering toch? Gebruik ook papier wat niet snel scheurt of kreukt. H

Gebruik het liefst GEEN viltstiften. Deze kleuren zijn te 'hard', zowel in kleur als in materiaal in gebruik.  Soms piept het als je ermee over het papier gaat. Bovendien zitten er vaak kleurstoffen in. Ook bij het contact met het papier is het grover dan met een zacht kleurpotlood. Leuk om zelf ook uit te proberen.

                            VERF en KLEURPOTLODEN. 
Om de kinderen dicht bij hun oorspronkelijkheid te houden is het goed om verbinding te maken met materialen van Moeder Aarde.  Dus altijd veel natuurlijke produkten te gebruiken. Zo is er waterverf op natuurbasis. De kleuren zijn natuurlijker en liever. Bovendien zitten er geen kleurstoffen in. Dat is dan  minder kwetsbaar als de kinderen het in hun mond steken. 
En met vingertjes verven geeft het eerste contact met het materiaal.  Liever niet te vaak penselen, groot of klein. Gewoon contact maken met het materiaal en experimenteren. Geen tussenkomst van iets anders in het begin. Eerst het materiaal verkennen. Gebruik bij verven papier wat niet te dun is. Door het water scheurt het n.l. makkelijker.
Het werkt ontspannender als de peuter iets van een oud overhemd aan krijgt. Dan kan het onbevangen spelen en experimenteren.
In de zomer is het leuk om met grote kwasten en water op de stoep te 'tekenen'.
 
KLEURPOTLODEN.Gebruik in eerse instantie vierkante blokjes bijenwaskrijt van bv Stockmar deze passen goed bij hun motoriek. Gebruik je toch potloden dan het liefst zachte en dikkere  potloden. Voor de  oudere kleuters komen de wascokrijtjes weer aan de orde.  Ook een papiersoort dat wat dikker en zachter is.. In het begin liefst alleen de primaire kleuren zoals rood, geel en blauw. Ook bij (vinger)verven. Zeker bij verven ontstaan vanzelf de andere kleuren op papier. Het geeft ze het gevoel dat ze kunnen toveren !?. 
Gebruik  geen kleurboeken.!!! Dat beperkt henzelf en het ontdekken . Het kadert in en de fantasie wordt  niet gebruikt en ontwikkeld. De eigen ontdekkingsdrang wordt niet wakker gemaakt. Ook de motoriek is daar nog niet aan toe.

                                                  KLEI
Voor KLEI adviseer ik het liefst natuurklei ofwel aardeklei. De plaistic klei geeft geen vieze handen en lijkt heel praktisch, maar juist die vieze handen geeft een contact met het natuurmateriaal. net als in de zandbak spelen met water en zand. Bovendien zit er vaak weer kleurstof in of chemische produkten. Het contact met natuurmaterialen blijft het meest belangrijk.

Vaak willen we een resultaat. Dat staat de ervaring en verder experimeteren  echter in de weg. Ervaren en voelen TELT en NIET HET resultaat . En wat er ONTSTAAT is gewoon een verrassing. Soms willen kinderen dat wij eerst iets maken en dan maken ze het na... VALKUIL, want  dat lukt dan vaak niet en hier ontstaat de frustratie en het 'niet meer leuk vinden' en 'ik kan het toch niet' (faalangstgevoel).
Dus i.p.v. voordoen liever aanmoedigen om zelf te gaan proberen en onbevangen kijken wat en hoe ze het doen. Daarin zie je het wezen van je kind Wees zelf als een kind en ga het materiaal verkennen. De eigen nieuwsgierigheid is het voorbeeld voor de peuter. Wees nieuwsgierig naar wat er ontstaat. EEN VERRASSING! 
Als de peuter niet benoemd  wat ht voorstelt, vraag er dan ook NIET naar en zeg ook niet. 'Goh dat lijkt wel een vliegtuig?" (is resultaat). Je zult merken dat de peuter iets vandaag een vliegtuig noemt en morgen is datzelfde ineens een auto . Leuk hè ?

Vaak vinden kinderen vieze handen maken niet altijd prettig. Dat kan zijn oorzaak vinden in ons eigen gedrag en omgang ermee. Leuk om daarnaar te kijken en te onderzoeken.

                             KNIPPEN en PLAKKEN
Als je gaat plakken gebruik dan kindvriendelijke lijm. Lijm zonder toevoegingen. Ook kun je zelf een plakselpapje maken van een beetje water en wat opgeloste aardappelmeel of arrowroot.  

Gebruik van schaartje komt aan de orde als de motoriek wat fijner is. Maar toch zou ik het liefst eerst eens gaan scheuren. Hier ontstaan dan de spannendste vormen en de randen zijn organischer en niet zo 'hard'.
Er is mooi dun folie-papier dat zich hier goedvoor leent. bovendien is dat heel dun en kun je a.h.w. over elkaar plakken wat leuek effecten geeft. Leuk om daar zelf ook weer mee te experimenteren, je eigen kind en creativiteit weer boven te halen.
De eerste schaartjes zijn vaak kinderschaartjes met een stompe punt.Dat kan frustratie geven want ze knippen niet echt. Dus, afhankelijk van de peuter vind ik het wel een idee om te wachten totdat je samen met een echte schaar kunt knippen, dan wordt direkt duidelijk dat dat ook scherp is. Maar dan natuurlijk wel erbij blijven en samen doen.!


Ik heb hier zo wat aangegeven en wens jullie veel plezier,onbevangenheid
en oordeellooshied bij het ervaren en ontdekken van het wezen en de creativiteit van je peuter EN van jezelf. het gaat dus altijd om het genieten, het fijn bezig zijn, ontdekken en exprimeteren. Niet het resultaat, netjes of mooi etc.


             SPEEL,  ERVAAR, ONTDEK en VERWONDER !
 




Liefde geeft Stralendheid

Posted on June 9, 2014 at 12:30 PM Comments comments (0)

                       
                                           LIEFDE


Ik heb ontdekt dat alles wat ik schrijf uiteindelijk steeds weer neerkomt op LIEFDE.
Liefde voor het kind, maar ook juist voor jezelf. Daarbij gaat het ook om je eigen innerlijk kind.

Het innerlijk kind is dat deel in jezelf dat vroeger , toen je zelf kind was, niet gehoord of gezien is. Hierdoor ben je jezelf gaan aanpassen en zijn er allerlei patronen en gedragingen ontstaan.
Een gedrag is een manier van handelen die men van je verwacht  (zoals het hoort) of dat je jezelf aangeleerd hebt om er maar bij te oren of om mee te kunnen doen. Het heeft niets te maken met wie je in essentie bent. 

Wij zijn allemaal zuivere liefde.
Dat is ook wat alle baby's hebben in de eerste tijd na de geboorte.
Baby's ZIJN pure liefde. Er hangt a.h.w. iets om hen heen. Ze STRALEN.

Deze gloed komt uit de ziel. De verbinding tussen ziel en liefde zorgt ervoor om de menselijkheid te versterken.
Dat betekent dat we als eerste van onszelf moeten houden. Kunnen we dat niet goed hoe dan wel van een ander!?
Hoe mooi past hier de spreuk;.....Heb uw naaste lief als uzelf!

Het is heerlijk om mensen waar te nemen als ze een baby zien. Aan de lichaamstaal is af te lezen dat ze zachter worden en zich openen en ontvankelijker worden voor het wonder en de LIEFDE. Ze resoneren eigenlijk op de liefdesenergie die de baby uit-straalt.

Baby's houden volledig van zichzelf en ze weten dat ze perfect, beminnelijk en uniek zijn!. Ze 'ZJN' en weten dat alles goed is. Ze zijn nog onbevangen en oordeelloos.
Na een paar maanden vervaagt dat en rond een jaar of 10 is die stralendheid aanzienlijk minder geworden. Om zich te beschermen hebben ze een stuk van die liefde opgesloten, ter bescherming, zodat ze niet meer gekwetst worden. Het is niet weg, alleen verstopt.


De wereld zou er echt heel anders uitzien als we allemaal van pure liefde zouden kunnen blijven stralen. Net zoals toen we net geboren waren.
We zouden allemaal zelfverzekerder zijn en vertrouwen op onze talenten.
We zouden helemaal van onszelf houden. Dat is niet egoistisch en heeft er niets mee te maken dat je jezelf beter vindt dan een ander.
 
Niemand is perfect. Maar door van jezelf te houden, jezelf te waarderen en lief te hebben om wat je bent, blijf je dichtbij jezelf. Hierdoor richten we ons dan op wat we leuk vinden en waar we goed in zijn .We maken ons geen zorgen  om de dingen die we niet kunnen of waar we ons onzeker over voelen, Dan zouden we ook minder kritisch over onszelf EN anderen zijn en minder snel op mensen afgeven.
Er zou een heleboel minder jaloezie, egoisme en hebzucht zijn. Dan was ons leven eenvoudiger en vrolijker.
Zo  zouden we echt compleet onszelf zijn,..... de mens die we bij de geboorte in potentie zijn, de mens die God wil dat we zijn. We zouden zo ons leven op aarde tot een stukje hemel op aarde maken.


Gedurende het hele leven echter passen we ons steeds aan omdat we anders niet gehoord of gezien worden in onze potentie. We zetten een slot op dat liefdes gevoel.
Maar als we  STRALEN  weten we dat we in verbinding zijn met ons hoger zelf, onze ziel.

                       Een boek dat dit onderwerp uitdiept is;
                       ..................  Liefde uit de Hemel..................
                                         van Lorna Byrne


De volgende beschrijving van een ervaring illusteert mooi hoe het  stralende liefdesgevoel geblokkeerd kan raken.                

                          ERVARING
Ik stond in de box en mijn ouders waren bezig met een zindelijkheidstraining. Ik zat in de box en moest ineens nodig. Ik riep Mama. Ze hoorde mij en antwoordde; 'ik kom eraan lieverd', maar ze kwam niet .
Ik bleef roepen en roepen. Ik snapte maar niet waarom ze niet kwam en begon te huilen. Telkens riep mijn moeder dat ze eraan kwam, maar het duurde eindeloos. Ik probeerde eruit te klimmen maar de box was natuurlijk te hoog.

Ik voelde mij ongelukkig en  a.h.w. in de steek gelaten. Ik riep nog een keer 'MAA-MA', maar dan uiteindelijk kon ik het niet meer ophouden en al huilend deed ik het toch maar in de broek. Je snapt wel wat dat voor mij betekende en voor mijn zelfvertrouwen.
Mijn ouders hadden mij n.l. verteld dat grote jongens op het potje  plassen.
Ik was helemaal overstuur. Ik had een gevoel gefaald te hebben een grote jongen te zijn.
Dit heeft later bij mij voor verlatingsangst gezorgd en ook het gevoel van onveiligheid en 'niet gehoord zijn' aangewakkerd.

Deze ervaringen zitten opgeslagen in het brein en kunnen we niet uitwissen. Hoe harder we proberen  het te deleten hoe sterker de herinnering kan worden. (aandacht doet groeien).

Wat helpt is......  dit gevoel (verlatingsangst) bewust te zijn, te doorvoelen en te accepteren.....  'gewoon' ermee te zijn. Op dat moment mag alles er zijn. ook de pijn,  Je hebt dan verbinding met jezelf en ben je heel. Hierdoor kun je langzaam loslaten en kom je weer dichter bij je potentie, je wezenskern. Blijf van jezelf houden! Daarna kun je kijken of dit gevoel in het NU, voor de situatie in dat nieuwe moment, een reeël gevoel is., want eigenlijk reageer je op het verleden . Kijk ook naar de gedachtes die je erbij hebt. Uit ervaring heb ik ontdekt dat ik mijzelf met gedachtes behoorlijk in de weg kon zitten (en klein houden). Het volgende boek, waarin ook het voorbeeld verder uitgewerkt wordt, heeft mij daarbij wel geholpen.

 Het vertel over inzichten in het mechanisme van de Geest en van de Ziel;
            ............ als ALLES verandert, verander dan ALLES  ............
                                  van Neale Donald Walsch


                           VEEL LIEFDE EN STRALENDHEID

wandelen en aanschaf kinderwagen/fietsbak

Posted on June 3, 2014 at 3:02 AM Comments comments (0)


                               KINDERWAGEN

Bij de aankoop van een kinderwagen letten wij voornamelijk op praktische dingen. We stellen verschillende eisen aan o.a. maat, de hoogte of de kleur, ook van binnen. 
Belangrijk is ook of het makkelijk hanteerbaar is in het openbaar vervoer of eenvoudig inklapbaar voor in de auto.
Maar naast het eigen 'gemak' is het ook goed om te kijken naar het comfort voor de baby en het kind. 

Het is fijn als de baby comfortabel kan liggen en er niet te snel uitgegroeid is waardoor het te vroeg in zit/hanghouding wordt gelegd.
Een paraplui-wagentje lijkt handig maar is niet prettig voor de baby.
Daar ligt het niet goed en comfortabel in. Daarnaast is de baby in deze wagentjes te dicht/laag bij de grond ook i.v.m. met het inademen van autogassen (!!!) etc. Ook zijn de wielen zo klein dat ze de schokken niet voldoende kunnen opvangen.

Er is soms keuze in de kleur van de binnen-bekleding van de kinderwagen. Een rustige en lichte kleur, zonder print is dan aan te raden.
Hiermee heb ik zo even een paar kriteria genoemd waarop gelet kan worden bij de aanschaf van een kinderwagen.

De tips die ik hiervoor noemde t.a.v. het comfort geld zeker ook voor kinderen die in een fietsbak zitten. Het lijkt een heel mooi vervoermiddel, maar heeft ook een andere kant!
Soms zie ik echt heel kleine baby's in een fietsbak of fietszitje 'zitten'. Ze hangen eigenlijk meer of slapen, maar ze schudden soms ook behoorlijk en ook het hoofdje wiebelt dan. De fiets vangt de schokken van de straatsteentjes niet op.
En daarbij komt dat deze kleintjes zelf nog niet zitten kunnen zitten. Hun ruggenwervels zijn nog zacht en hun spieren nog niet sterk genoeg om zichzelf te dragen. evenals hun nekspieren. Zo is ook zitten in een fiet-stoeltje dus nog sterk af te raden zolang de kleine niet zelfstandig kan zitten.


Maar wat ook echt héél belangrijk en wezenlijk is, is om erop te letten dat de baby oogcontact kan maken, jouw als ouder kan zien. Dat geeft veiligheid. Zorg er daarbij wel voor dat het (zon-)licht niet in de oogjes komt. Ook kun je dan opmerken hoe het kind reageert en wat het wel en niet leuk vindt of waar het angstig op opgewonden van wordt. 

Als we 'weten' dat de kinderen met al hun zintuigen nog zo enorm openstaan voor alle indrukken en energieën is het duidelijk  dat we hier wel goed aandacht aan besteden.
Bij wagens waarbij het kind naar voren kijkt, (en je als ouder dus letterlijk achter de wagen loopt) komt alles extra binnen.  Er is totaal géén bescherming! Het kind wordt a.h.w. overgeleverd aan een hele stroom van ongewenste en ook onzichtbare energie waar het nog helemaal niets mee kan. En als we dan nog haast hebben en sneller lopen kan de ziel het helemaal niet meer bij houden. Er is bovendien geen zicht op wat er zoal bij het kind gebeurt of hoe die reageert.
En ja, als het kind wat ouder wordt wil het zelf wel omkijken en alles zien.
Het kind is  nieuwsgierig. Maar de begeleiders zijn ervoor om het kind te beschermen daar waar het zelf nog geen mechanisme heeft opgebouwd. 
En uiteindelijk is de bedoeling van wandelen meestal dat het een gezellig, ontspannen en een gezond uitje is. 
 

Veel succes en plezier met de aankoop van je kinderwagen en vooral daarna wandelplezier.










opvoeden, een levenskunst

Posted on May 7, 2014 at 11:34 AM Comments comments (0)
VAN OPVOEDEN TOT BEGELEIDEN, EEN LEVENSKUNST

Opvoeden.....hoe doe je dat? 

Dit voelt als een werkwoord. We 'voeden op tot', we 'doen' dus iets. We voeren een handeling uit om iets te verkrijgen.
Maar eigenlijk hoeven we NIETS te doen, eerder terughouden..........en iets geven. We ONTVANGEN het kind en GEVEN een bedding. Die bedding is een veilig nest waarbinnen de ziel van het kind zich kan ontvouwen tot wat het bedoelt is.

Tot voor kort was opvoeden een resultaatgerichte handeling. Je voedde  het kind op TOT iets. Je 'maakte' a.h.w. iets van je kind. Als het kind het 'goed deed', goed terecht gekomen was, dan was je een geslaagde opvoeder. Je had het goed gedaan als ouder!. Het oude denken dat de wereld maakbaar is, is gelukkig aan het veranderen. Opvoeden wordt van kunde tot kunst!

Meestal werden we over het algemeen opgevoed vanuit een autoritaire aanpak.
Wij leerden onze kinderen, wat wij denken dat goed/fout is, wat de normen en waarden zijn.  Hoe ze zich HOREN te gedragen en hoe ze het gelukkigst worden. Welke opleiding ze het best kunnen doen dat PAST in de maatschappij zodat ze een baan krijgen etc. etc.......
Deze manier geeft het kind een soort van keurslijf waarbinnen het zich staande moest houden. aanpassen a.h.w. Het is a.h.w. ONS keurslijf wat wij doorgeven. En......... dan kan de wereld niet veranderen.....

De tijd is voorbij dat het kind en de maatschappij maakbaar zijn, dat WIJ en de maatschappij het uitgangspunt vormen van de opvoeding.!!! Dat we onze kinderen opvoeden zoals wij denken dat het goed is. !!
Dat er tegenwoordig iets anders wordt gevraagd merken we overal om ons heen, aan allerlei situaties en confrontaties .

De huidige kinderen vragen een andere aanpak en een andere manier van denken. De Nieuwe Tijdskinderen komen de AARDE en ONS wat brengen. Wij zijn als opvoeders meer begeleiders , of beter nog ENGELBEWAARDERS. Wij ONTVANGEN het kind. Zij kloppen bij ons aan voor een beschermplek, een veilig onderkomen om te kunnen uitgroeien. Daarvoor hebben zo ons nodig. Een veilige bedding betekent ook structuur aanbieden en grenzen geven. echter wel vanuit een positieve insteek.bv.. Je mag tot hek. i.p.v. je mag niet buiten het heken spelen. Dat NIET roept nieuwsgierigheid op en vraagt om uitdaging. Maar de positieve insteek zorgt voor rust en biedt het kind de kans om zich in deze ruimte van alles te ontdekken. 

De kinderen hebben ons als ouders en familie uitgekozen, met alles wat wij zijn en te bieden hebben. Wij zijn dus a.h.w. uitverkoren. Zij brengen een enorme wijsheid mee en komen dat ons en de wereld brengen, vertellen en  ze willen dat uitdragen. Zij hebben een groter en  wakkerder bewustzijn t.b.v. de Nieuwe Aarde. Daarbij hebben ze, uit de sferen waardoor zij heen gegaan zijn op weg naar de aarde, veel meegenomen. 

Soms noemen wij ze lastig, moeilijk hanteerbaar, dwars etc. maar eigenlijk zijn WIJ lastig want wij belemmeren hun ZIJN met onze ideeën en gedachtes., met onze ideeën van hoe het hoort of zou moeten zijn. Of we kaderen in en geven een naam aan verschijnselen als moeilijk, druk  of ADHD, PDOS, etc. Dan zorgen we met medicijnen dat ze rustiger worden en zich  dan makkelijker 'aan kunnen passen' wat makkelijker is voor de omgeving, maar gaat het om dat aanpassen??!!. Kunnen ze hun boodschap dan nog kwijt. Ze raken n.l. versuft en daardoor ongeinteresseerd en hebben het zo extra moeilijk. 

Als Engelbewaarders zouden we het kind kunnen ontvangen, als gast, en gewoon onbevangen en oordeelloos naar ze kijken en ze zo zichzelf laten zijn en zo hulp bieden daar waar nodig is. Luisteren naar wat ze te vertellen hebben en wat ze willen. NIET onze wil opleggen, maar terughouden. Vol verwondering kijken hoe zij leven willen en wat goed voor hen voelt. Benieuwd en nieuwsgierig zijn naar wie ze zijn .i.p..v steeds maar eisen te stellen en zeggen wat wij vinden dat wat er moet gebeuren. EEN WARE KUNST!

We hoeven 'alleen maar' een veilige bedding te geven en het liefst onze eigen patronen/oordelen en ego niet overdragen. Dat betekent dat we onze eigen handelen, patronen, oordelen en meningen bewust mogen gaan worden . En ook dat is dus indirekt een gift van deze kinderen. Dit is niet even een knop omzetten. Maar het gaat dan ook  om bewustzijn, bewust ZIJN, ervaren en de intentie. Kortom om het proces.  Het vraagt een andere manier van denken.

We kunnen deze kinderen eigenlijk het beste tegemoet treden door te doen alsof we op straat iemand tegenomen de we niet kennen. We komen toevallig aan de praat en raken geinteresseerd. We worden nieuwsgierig en willen steeds meer over die persoon weten; over hoe de beleefwereld is en hoe omgegaan wordt met wat hij/zij tegenkomt. Over de leefstijl, woning kledingstijl, verlangens en idealen etc. Soms weten ze niet waarheen ze moeten gaan om iets voor elkaar te krijgen en dan helpen wij hen.  Wij ondersteunen en begeleiden dan. Kinderen vragen natuurlijk ook nog andere dingen.
 
Een veilige bedding geven vraagt van de begeleider, zoals eerder genoemd, een bewustzijn. Durven kijken naar je eigen manier van handelen en de intentie ervan. En hoe je zelf met de aarde en jezelf omgaat. Immers het kind bootst ons na. Vertellen hoe het gaat beklijft niet (en trekt het kind naar het hoofd). Het gaat om voorleven en ZIJN. Het vraagt  zelfbewustzijn en moed tot zelfconfrontatie en ontwikkeling. Daarnaast vraagt het ook om inzicht in waar de ziel van het kind in de verschillende levensfasen aan toe is en wat het nodig heeft. 

En een veilige bedding begint natuurlijk bij de zwangerschap. Hoe ga je als a.s. moeder met jezelf om. Ben je gewoon zwanger of maak je al contact met de baby. door b.v ermee te praten te masseren te zingen  etc.? En neem je ook de nodige rust die jullie beiden de kans geeft om al 'samen te ZIJN'. Zwangerschapsverlof is daartoe een goed moment om voor te bereiden op de aardse ontmoeting in  volle verwondering. 
WAT KOMT HET KIND MIJ BRENGEN  EN HOE MAG IK DIT KIND HELPEN  OM UIT TE GROEIEN TOT WIE HET BEDOELT IS TE ZIJN. ZODAT HET UITEINDELIJK KAN DOEN WAT HET TE BIEDEN HEEFT .

Dit is een heel andere houding dan, .......wat gaan we van het kind maken wat willen wij van het kind. Vroeger ging het beroep van vader op zoon. maar dat is nu ook totaal anders. 
Het leven is eigenlijk een proces van spelen, ervaren en bewustworden. 

   
Vanuit een innerlijk weten  ben ik ervan overtuigd dat een kind zoveel wijshied meebrengt dat het al veel weet en zelf goed weet wat het nodig heeft. Ook m.b.t. voeding etc.
Als je b.v een kind veel naar de blote sterrenhemel laat kijken, zonder te benoemen waar Orion staat of uitleg over hoe het allemal in elkaar zit. Gewoon rustig laten waarnemen vanuit hun eigen ziel, dan zal op 12/13jarige leeftijd vanzelf een wiskundig inzicht ontstaan en zijn de wiskundelessen als vanzelfsprekend. Ik vond dit terug in het 1ste deel van de boeken van Anastasia, van Vladimir Megre. beschrijft dat heel mooi en warm.
We hebben onze kinderen te leen, ze zijn niet ons bezit.
                    
                   WE LOPEN SAMEN OP,  ZIJN SAMEN OP WEG. 
                                          EEN LEVENSKUNST

Ik verwijs hierbij ook naar het artikel in het V.O.K. vaktijdschrift.


water en opvoeden

Posted on April 9, 2014 at 10:59 AM Comments comments (0)

EFFECT VAN WATER IN DE OPVOEDING .

Wat kan water nu betekenen voor de opvoeding ?!

Water als 'kunst' om het kind te begeleiden en bewust te maken van zijn eigen kunnen en kracht!
Het 'spel' kan ook een intiem moment samen geven.

Dat vraagt wat uitleg en informatie.
Water is een goede geleider. Het kan informatie en energie opslaan en dat reageert op geestelijke en emotionele processen.
De Japanner Emoto heeft onderzoek daarnaar gedaan. Tegelijkertijd gebeurde dat ook o.a. in Duitsland en de V.S.  
Het blijkt dat er, bij het spelen van klassieke muziek in het water prachtige kristallen ontstaan. De muziek van Mozart geeft een andere kristal dan b.v. Bach.
In het boek van Emoto zijn over dit verschijnsel allerlei foto's te zien.

Als je een gezonde druppel water onder de microscoop legt zijn er mooie structuur te zien is. Een druppel leidingwater echter geeft een verwrongen structuur!!
Ook staan er in het boek van Emoto 2 foto's;
- de 1ste toont vervuild water uit een Japans stuwmeer en toont geen   
    kristalstructuur
- de 2de foto toont datzelfde water NAdat er een gebed over 
    uitgesproken   werd en toont dan een prachtige kristalvorm.

Water reageert dus duidelijk op energie, op trilling. Ook gedachtes en woorden hebben een trilling.
Zo heb ik zelf het proefje gedaan met rijst in water. (ook beschreven in het boek van Emoto)
In 2 schoongemaakte glazen potjes deed ik spa blauw en wat biologische rijst.
Op ieder van hen plakte ik een papiertje.
Op het ene papiertje schreef ik 'je bent mooi'  en op het andere 'stout'.
Vervolgens zei ik dat iedere dag ook een keer tegen de 2 potjes.

En na 3 weken..........was het ene potje, met de aardige tekst, heel helder en schoon en het andere potje was troebel en stonk.!!  

Als wij ons nu realiseren dat wijzelf uit 70% water bestaan............... kunnen we ook invoelen hoe dat bij onszelf werkt. en dus ook bij onze kinderen.
In verband met opvoeden van kinderen wordt ons dan ook duidelijk om ons te realiseren wat en hoe we ze voeden; zowel met eten als met woorden en handelen. Zeker de huidige kinderen, die zo open zijn. zijn daar heel gevoelig voor.
Het is dus heeeel belangrijk dat we bewust raken van WAT en HOE we iets zeggen. Niet autoritair, maar respectvol en met liefde . Dan worden GOEDE en MOOIE  structuren aangebracht die het mensenkind gunstig beïnvloeden.. dan kunnen ze worden wie ze in essentie zijn. Woorden zijn trillingen en trillingen doen iets met water. En wij bestaan voor 70% uit water, dus.....! 
Elkaar behoeden, bewust weten WAT en HOE je iets tegen je kind zegt en realiseren wat het met je kind doet. wat je meegeeft van jezelf.

ERVARING MET KINDEREN.
Het leuke is dat kinderen zelf ook hun water positief kunnen beinvloeden door positieve energie. Zij gaan nog van nature om met de energie die  er in de kosmos en in hunzelf is en hebben daar nog toegang toe. Juist de kinderen van deze tijd hebben en doen dat gewoon als  een vanzelfsprekendheid. Zij hebben zich daar nog niet van afgesloten/afgescheiden. 

Zo kreeg ik  een paar maanden geleden van mijn kleindochter (4 jaar) een ronde onderzetter. Het was liefdevol beplakt en met haar naam beschreven. Ze gaf mij daarbij de boodschap; 'Oma als je dit onder je kussen legt kun je lekker slapen'.
Een pracht cadeau. Immers zij had met alle liefde en energie dit voor mij gemaakt. Het was pure liefdevolle energie. En het kan niet anders dan dat dat doorwerkt naar mij en dat deze liefdesenergie in mijn lichaam met 70% water komt.
Eigenlijk gebeurt dit ook als een kindje valt of een schrammetje heeft. Dan doen we er al gauw een kusje op of leggen de hand erop. Daarmee geven we ook liefde en aandacht. Ook als een soort Reiki.
De huidige kinderen staan heel open voor deze enegieen. Juist op die jonge leeftijd zijn zij er gevoelig voor. Zij kennen dat nog. Gaan wij als ouder daar nu ook meer mee om dan wordt het vanzelfsprekend. Dat betekent dat de kinderen met hun zelfgenezende krachten om kunnen blijven gaan.

ZELFHELENDE SPELLETJES met kinderen; 

 - Maak allemaal een onderzettertje. Je kunt het in een leuke natuurvorm knippen, b.v. appel, eikeltje, blaadje etc. Dit om hiermee ook de natuur te eren en energie te geven Immers je denkt aan ze( is trilling=energie) en dat is aandacht = liefde.
Vervolgens kun je er mooie dingen op tekenen zoals hartjes ,eendjes, of mooie zelfgevonden en gemaakte droogbloemen of veertjes opplakken.
Voor wie wil kan er ook woorden bijschrijven., zoals 
"liefde en dankbaarheid" (is volgens Emoto de combinatie met het hoogste trillingsniveau).  of ' innerlijk licht', 'gezondheid', 'geluk' , 'vreugde' etc.
 Dan zet je de waterglazen op de onderzetters.(dan kan het water de onderzetters zien, dat is voor de allerkleinsten visueel) , houdt de handen boven het water en spreek de woorden uit. Dan nog even laten staan en na 1-2 minuten lekker drinken. Leuk om even in je mond te voelen en proeven. Wie weet smaakt het iets anders?!
Zo leren ze dat water informatie opslaat en doorgeeft.. Water is overigens  een goede geleider!

 - Dit kan natuurlijk ook met sappen of eten gedaan worden. of ook met pleisters.

 - Als een kind zich niet zo lekker voelt, buikpijn heeft of ergens in het lijfje iets onprettigs voelt is het een leuk idee om samen een badge te maken. Vraag aan het kind wat het tegen die plek wil zeggen of wat het daar wil geven, b.v. warmte, kusje, geluk etc. Het kind zou zelf een tekeningetje kunnen maken zoals een hartje een bloem of waar het zelf mee komt. Deze 'badge' kun je dan s'nachts plakken op het lijfje of op de kleding bevestigen.  
Op deze manier raakt het kind vertrouwt met het zelfhelend vermogen. Bovendien is het goed om even aandacht te geven aan het 'ongemak'.
Dat de pijn er  gewoon mag zijn helpt soms al.   

Zo zijn er nog vele manieren om de kinderen meer bewust te maken van de eigen helende energie en wat ermee te doen.

Delen uit het boekje ; Lichtkinderen van Barbel Mohr.


Rss_feed